Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/29560 K.2015/38209

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçta kullanılan ve adli emanetin 2010/2754 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın TCK'nın 54/1.maddesi gereğince müsaderesi hususunda CMK'nın 256/1.maddesine göre zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurun zararının kamu davası açılmadan önce kısmen karşılandığı, mahkemece TCK'nın 168/4. maddesi gereğince, mağdurun TCK'nın 168/3-1. maddesi hükmünün uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulmadığı görülmekle, mağdurdan açıkça rızasının sorulması ve bundan sonra sanık hakkında TCK'nın 168/3-1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekli ise de karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,