Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/29746 K.2014/21710

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 50. maddesinin 1.fıkrasında, seçenek yaptırımlar ana başlığı altında sayılmış bulunan (a,b,c,d,e,f) bentlerine birer alt başlık olarak yer verilmiş olması, böylece uygulayıcıya geniş bir alanda benzeri yaptırımları belirleme ve uygulama yetkisi tanımaktadır. Bunlardan “belirli bir yerlere gitmekten ve belirli

etkinlikler yapmaktan yasaklamada anlatılmak istenen gidilmesi yasaklanan yer veya yapılması yasaklanan faaliyet herhalde her yer veya her faaliyet değildir. Sadece fail için işlediği suçun kriminojen ortam oluşturan yer veya faaliyettir. Bu bağlamda; somut olayın özelliklerine ve maddenin düzenleme amacına uygun yorum yapılarak yaptırım belirleme zorunluluğunun bulunduğu, bunun da öncelikle suçluyu ya da toplumu, kimi zaman her ikisini de korumaya yönelik bir güvenlik tedbiri niteliğini taşıması gerektiği bir muhakkaktır.

Hal böyle olunca;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Yasanın 50/1-d maddesi uyarınca 2 ay süre ile kahvehane ve kıraathanelere gitmekten yasaklanmasına şeklinde tedbire çevrilmiş ise de, bu tür tedbire çevrilmenin yukarıdaki açıklamalar ışığında hangi gerekçe ile yapıldığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanmadan, “sanığın kahvehane ve kıraathanelere gitmekten yasaklanmasına” denilerek genel manada geçişler içeren yazımlara yer vermek suretiyle açıkça infazda tereddüte sebep olunması,