Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/3746 K.2014/13085

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğ şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca adı geçen sanığın 28.04.2009 tarihli dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ...

2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2006 gün, 2005/799-2006/306 sayılı ilamıyla sanığın, “5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 191/2-4. maddeleri gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması halinde infazına” karar verildiği.

Uyap'tan alınan güncel adli sicil kaydı içeriğine göre, anılan mahkemenin 30.07.2007 tarihli ek kararıyla, sanık hakkında hükmedilen 1 yıl hapis cezasının infazına karar verildiği ve sözkonusu ilamın 12.12.2008 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan tekerrürle ilgili bozma istemli düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanma sürelerinin kararda açıkça gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak,

...