Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/4332 K.2012/13107

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2008 gün ve 2008/1092-1196 Esas-Karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken, henüz kesinleşmemiş Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2009 gün ve 2008/68-2009/802 Esas-Karar sayılı ilamı esas alınarak karar verilmesi,

2-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58. ve 53. maddeleri ile ilgili kısımlar çıkarılarak, yerine “Sanığın Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait 26.12.2008 gün ve 2008/1092-1196 Esas-Karar sayılı ilam ile 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olduğu,

kararın 05.01.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla TCK’nın 58. maddesi nazara alınarak TCK’nın 58/7. maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ve ‘‘Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,