Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/5043 K.2013/3801

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1.2.2012 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK'nın 499/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün, gündüz 11:50 sıralarında yakınanın evine zorla girip silah doğrulttuktan ve yakınanı banyoya kapattıktan sonra evde bulunan para, saat, telefon ve ziynet eşyalarını aldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-d maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2-3-a maddelerine uyan kişi hürriyetini yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Yağma eyleminin, silahla ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (d) bendi ile birlikte (a) bendinin de uygulanması ve aynı yasanın 61. maddesi değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Hükümlünün, adam kaldırma eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 499/1, 2.cümle 522, 59. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın 62, 53; 109/2,3-a, 62. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları ./..

-2-

bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; hükümlü hakkında verilen 27.12.2002 tarih, 2002/412-486 esas ve karar sayılı ilamındaki kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümlü hakkında yağma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin belirtilmemesi,