Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/5278 K.2014/14908

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık F.. A.. hakkında, suç tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük, karar tarihinde 18 yaşından büyük olan sanık hakkında;

Hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesiyle kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi “gönüllü olmak koşuluna” bağlı olduğu halde, bu husus sanığa sorulmadan yasal koşulların ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 50/1-g maddesi gereğince bir kamu kurumunda temizlik, inşaat, yapım vs. iş kollarının çalışma gerekliliğinin ise hangi gerekçe ile benimsendiği denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle mala zarar vermek suçunun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali ile uzlaşmaya tabi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,