Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/5462 K.2014/10947

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

09.03.2009 tarihli “Olay Tutanağı”nda sanığın yakınanın işyerinin kapısını cebinden çıkardığı bir adet 18 numaralı oto tamir anahtarı ile açtığını belirttiği, 30.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda, işyeri giriş kapısının bulunduğu vitrin camının kapı kilidi hizasının sert bir cisimle zorlandığı ve alüminyum doğrama üzerinde belirgin eziklerin bulunduğunun tespit edildiği, yine yakınanın kapı kilidinin kanırtılması ile zarar verildiğini beyan ettiği, mahkemenin kabulünde de, “sert bir cisimle kilit açmak suretiyle” hırsızlığın meydana geldiğini belirtmesi karşısında;

suçun anahtarla ya da diğer bir aletin anahtar gibi kullanılarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine anılan yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,