Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/5862 K.2013/4326

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 ve 08.01.2012 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilerek,

Sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Olay tarihinde yakınan ile sanığın buluşarak sanığın kullandığı araçla Doğukent tarafına gidip ıssız bir yerde aracın bozulması nedeniyle durdukları, araçtan indiklerinde sanığın üzerinde bulunan silahı çıkartarak yakınandan bileziklerini istediği, yakınanın karşı çıkması üzerine, yakınanı ölümle tehdit edip korkutmak için yakınanın uzağına bir kez ateş ettiği ve yakınandan 5 adet bileziği aldığı,

ardından yakınanın altınları geri almak amacıyla bankada dövizi olduğunu söyleyerek altınların yerine döviz vermeyi teklif ettiği ve birlikte önce yoldan geçen kamyona, sonrasında dolmuşa binerek merkezde bulunan Ziraat Bankası Şubesine geldikleri, sanık yanında olduğu halde yakınanın gişeden 300 Euro çekip sanığa verdiği, sonrasında sanığın yakınanın yanından altınları geri vermeden ayrıldığı olayda, yakınanın sanığın kendisini tehdit etmesi nedeniyle korktuğu için kamyonda, dolmuşta ve bankada sesini çıkaramadığını söylemesine rağmen;

çarşı merkezinin kalabalık olması ve bankada da güvenlik görevlisi bulunması karşısında, yakınanın anlatımının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, yakınanın hazırlık ve yargılama sırasındaki beyanları

arasında esasa etkili olabilecek çelişkiler bulunmasına karşın bu çelişkilerin giderilmediği, keza sanığın suçu kabul etmemesine rağmen, mağdurun beyanının hangi nedenlerle savunmaya karşı üstün kılındığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,