Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/5890 K.2012/15446

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/05/2011 tarihli ve 2011/11093 soruşturma, 2011/7680 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ÜSKÜDAR 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2011 tarihli ve 2011/731 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/12/2011 gün ve 2011/16540/65663 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2012 gün ve KYB/ 2012/3561 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 27/02/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, müşteki ...'a ait işyerinin ... Medikal İmalat San. Tic. Ltd. Şirketine kiralandığı, adı geçen şirketin kira bedellerini ödememesi üzerine şüphelilerin işyerinin kapısını açtırarak buradaki eşyaları satmak suretiyle kira borcuna mahsup ettikleri ve söz konusu işyerini başka bir kişiye kiraladıkları olayda şüpheliler haklarında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemede olduğu cihetle, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Yakınan ...'nun sanık ...'a ait iş yerini 01.07.2003 tarihinde yaptıkları kira sözleşmesine dayanarak kullanmaya başladığı,yakınanın kira bedelini düzenli ödeyememesi üzerine sanıkların, yakınandan habersiz iş yeri kapısını açtırıp yakınana ait malları satmak suretiyle kira borcuna mahsup ettikleri ve başka bir kişiye kiraya verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delileri takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemeye ait olduğunun gözetilmemesi,