Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/620 K.2014/8675

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların yanlarında kusur yeteneği olmayan 10 yaşındaki E. Y. ile birlikte yakınanın etrafında perdeleme yaparak yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen sanık A. Y. tarafından suça konu eşyaların alınması şeklinde gelişen eylemde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/2.maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanıklarla birlikte eyleme katılan ancak ceza sorumluluğu olmayan E. Y. yakalandıktan sonra eşyalardan bir kısmını attıkları yeri göstererek kısmen iadeyi sağlamış olması karşısında, yakınandan rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3- Sanık Ş. Ö.'e 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca hüküm kurulması,

4- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,