Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/6210 K.2014/15828

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklardan...'in tekerrüre esas olmasa da eski hükümlülüklerinin bulunduğu, hatta hakim tarafından temel ceza belirlenirken... yönünden alt sınırdan ayrılarak karar verildiği, bu durumların hakimde oluşturduğu sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönündeki subjektif inancının ise sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 62.maddesi ile ilgili yapılan değerlendirmede dosyaya yansıdığı ve hakimin her iki sanığı da kapsar şekilde “sanıklar” ifadesini kullanılıp,

tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahsettiği bunun da hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile hapis cezasının ertelenmesinde aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki “D” bendindeki düşünceye ve uygulanan yasa maddesinin her iki sanığı da kapsar şekilde hükmün giriş kısmında belirtilmesi sebebi ile “E” bendindeki düşünceye iştirak olunmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... yönünden tekerrüre esas alınan mevcut ilamlardaki suç tarihleri itibariyle sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve hakkında 5237 sayılı Yasanın 31/3.maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 58/5.maddesi gözetilmeden anılan maddenin altıncı ve yedinci fıkralarıyla uygulama yapıldığı gibi birden fazla bu nitelikte ilamında tekerrüre esas alınması,

Kabule göre de; TCK 58.maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken sürenin de belirtilmesi,

2-) 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine 6545 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümle uyarınca, Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 10 TL yargılama giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, sanık ... hakkındaki tekerrür ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair tüm hükümler ile her iki sanık hakkındaki "5237 sayılı Yasanın 53.maddesi" ve “yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak,

53.maddenin yerine, “Kasten işlemiş oldukları suçlardan , hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesinin, yargılama giderleri ile ilgili kısma ise "yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle,