KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/7096 E., 2014/17129 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2009/236973
- Mahkemesi
- Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/07/2009
- Numarası
- 2009/316 (E) ve 2009/779 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar savunmanlarının 21.07.2009 tarihli karar celsesinde lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteminin 5237 sayılı Yasanın 62. maddesini de kapsadığı, mahkemece anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağına dair yapılan değerlendirmede “Sanığın duruşmadaki iyi hali lehine takdiri indirim nedeni sayılarak cezasının TCK'nın 62. maddesi gereğince lehine uygulanmasına yer olmadığına,” denilmek sureti ile gerekçe ile netice arasında çelişki yaratılarak hükmün karıştırılması,
2-Sanık A.. T.. hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan taktir edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Sanık V.. D.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, . 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/7096, K. 2014/17129, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama