Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/7742 K.2013/21385

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanık hakkında İzmir 4. Çocuk Mahkemesi'nin 04.07.2005 gün 2004/21- 2005/561 esas- karar sayılı hükmü ile 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 31/3, maddeleri gereği 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına suç tarihi dikkate alınarak aynı yasanın 52, 52/4. maddeleri gereği 6.000.-TL adli para cezası ile mahkumiyetine, tayin olunan para cezasının 1 er ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine hükmedilen kararın, sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2005/16992- 2007/12883 esas-karar sayılı 27.11.2007 günlü kararı ile bozulduğu;

Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda; 23.03.2009 gün 2008/71 -2009/163 esas-karar sayılı ilam ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 31/3, 52, 52/4. maddeleri gereği 6.000.-TL adli para cezası ile mahkumiyetine, tayin olunan para cezasının ise “adli para cezasının miktarı ve takvim ayı içesinde ödenmek üzere 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca 10 eşit takside bölünmesine” karar verildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır;

Bozma öncesi uygulamada sanığa tayin olunan cezanın kişiselleştirilmesi uygulamasında belirlenen para cezasının “1 er ay ara ile 20 eşit taksitte alınmasına” hükmedilmesine karşın, dosyada sanığın kişisel hali ile ilgili bir değişme olmadığı halde bozma sonrası uygulamada yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmedilen para cezasının “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca 10 eşit takside bölünmesi” şeklinde hüküm kurulması,