Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/777 K.2012/14099

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçundan TCY.nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143. maddesiyle 1/6 oranında artırım yapılırken, 3 yıl 6 ay yerine 4 yıl ve sonuç olarak da 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 8 ay olarak fazla hapis cezasına hükmolunması;

2-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCY.nın 143.maddesinin uygulanmasına ilişkin cümleden “4”, 35/2. maddenin uygulanmasına ilişkin cümleden “2” ve 62.maddenin uygulanmasına ilişkin cümleden “1 yıl 8 ay” rakam ve kelimelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla “3 yıl 6 ay”, “1 yıl 9 ay” ve “1 yıl 5 ay 15 gün” rakam ve kelimeleri yazılmak; tüm suçlara ilişkin hükümlerde ayrı ayrı uygulanan TCY’nın 53. maddesine ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,