KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/789 E., 2014/8123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2009/134632
- Mahkemesi
- Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/12/2008
- Numarası
- 2008/196 (E) ve 2008/980 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınanın, suç tarihinde H. Mahallesi, U. Caddesi, Güler Sokak adresinde bulunan B. İş Merkezinin 5. katındaki iş yerinde yalnız olduğu esnada cep telefonunu masanın üzerine bırakıp yan odaya geçtiği, 15-20 dakika sonra geri döndüğünde telefonun çalındığını fark edip şikayetçi olduğu, dosya içerisine alınan HTS kayıtlarından suça konu telefonu sanığın suç tarihinden dört gün sonra kullanmaya başladığının tespit edildiği; yakınanın 13.02.2008 tarihli savcılık ifadesinde, “A..
Ü..'ın, B. İş Merkezinin çay ocağında garson olarak çalıştığını, çay siparişi verdiğinde fotoğrafı gösterilen sanığın çay getirip götürdüğünü anımsadığını, çay getirmek ya da boşları toplamak için odaya girmiş olabileceğini” beyan ettiği; sanığın savunmasında, "Telefonu G.
Postanesi karşısında bulunan, ismini ve soy ismini bilmediği, çanta içerisinde cep telefonu satan bir kişiden 170 TL'ye satın aldığını, 2-3 ay kullandıktan sonra paraya ihtiyacı olduğu için sattığını” söylediğinin anlaşılması karşısında;
Oluş ve gelişmeye göre,
1) Sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/789, K. 2014/8123, 22 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama