Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/7919 K.2014/16998

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde sanığın, çöplük mevkii olarak bilinen bölgede bulunan zeytin ağacından zeytin toplarken görevli polisler tarafından yakalandığı; ağacın bulunduğu arazinin etrafının açık ve Devlet Su İşleri’ne ait olduğunun tutanak ile tespit edildiği.

Çevre ve Orman Bakanlığı Bakırçay Projeleri Kontrol Başmühendisliği’nin 13.11.2007 tarihli yazısında “DSİ Genel Müdürlüğü adına kayıtlı bulunan tüm taşınmazların Hazineye devredildiğinin” bildirildiği; sanığın savunmasında “Mantar toplamak amacıyla arazide bulunduğu esnada zeytin ağacını gördüğünü, çocuklarının yemesi için bir miktar zeytin topladığını, götüremeden polisler tarafından yakalandığını, söz konusu yerde tek bir zeytin ağacının bulunduğunu, bu ağacın bir kişiye veya kuruma ait olduğunu gösterir bir işaretin de bulunmadığını, karnını doyurmak için zeytini topladığını,

suç işleme kastının olmadığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

1) Sanığın kastının ve suç vasfının tayini açısından, polis tutanağı ile yetinilmeyip suça konu araziye ait tapu kayıtları getirtilerek, arazinin hangi kişi ya da kuruma ait olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, etrafının açık olduğu tutanak ile belirlenen arazide inceleme ve gerekli görüldüğü taktirde keşif yapılarak herhangi bir kişi ya da kuruma ait olduğunu gösterir bir işaretin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, açıkta ise zeytin ağacından bölgede yaşayan kişilerin izin almaksızın faydalanıp faydalanmadığının yapılacak araştırma ile tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın suça konu arazide zeytin dolu çuvallarla yakalandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinde düzenlenen kalkışma hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

3) Sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,