Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8407 K.2014/17183

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

29/08/2003 tarihli yakalama ve zapt etme tutanağı başta olmak üzere tüm dosya içeriğine göre, yakınanın, cep telefonu sanıklar tarafından gasp edildikten sonra, müracaatı üzerine polisler ile birlikte sanıkların gidebilecekleri yerlerde yapılan araştırma esnasında sanıklardan oluşan grubu cadde üzerinde görüp, polislere göstermesi ile yaşı büyük sanık A.. S.. E..ın yakalandığı, diğer sanıkların ise kaçtığı, sanık A..

S.. yakalandığında, eylemini kabul ederek, suça konu cep telefonunu sattığı işyerini gösterebileceğini ve bu satış sonucu aldıkları paranın tamamının üzerinde olduğunu beyan ederek, 190,00 TL'yi polislere teslim ettiği, yerini gösterdiği telefoncu B.. K..'dan da suç eşyasının polisler tarafından alınıp, yakınana iade edildiği, yaşı büyük sanıklar A.. S..E.. S.. K..z ve B..

K..'ın yargılanması sonrasında da, sanık Adem'in, polislere teslim etmiş olduğu ve emanete alınan paranın, hakkında cürüm eşyasını satın almak suçundan beraat kararı verilen B... K..a iadesine karar verildiği, böylece suça konu

telefonun yakınana, satışı sırasında aldıkları parayı da telefoncuya iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün değerlendirilmemesi,