Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8480 K.2014/17261

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin 04.03.2009 tarih, 2006/4181- 2009/4541 Esas ve Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, 14.07.2005 tarihli hükümle 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c,150/2,168/3 ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimi sonucu 2 yıl 1 ay yerine, yazılı biçimde fazla belirlenmesi,

2-Sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden TCK.nın 53/3 maddesi uyarınca koşullu salıverilmesine kadar; 53/1. maddesindeki diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.