Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8521 K.2012/23703

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı;

bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi ve sanığın, tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun dosya kapsamında bulunan belgelerden anlaşılması ve sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın bu nedenle usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; eski hale getirme talebi ve temyiz başvurusu kabul edilerek yapılan incelemede;

Başka suçtan Buca Kapalı ceze evinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın talimat yoluyla alınan 20.03.2008 tarihli savunmasında duruşmadan vareste tutulmaya yönelik bir talebinin bulunmaması, suç tarihinde Adana ilinde olduğunu beyan etmesi, arşiv kayıtlarında bulunan parmak izi ile olay yerinden alınan parmak izlerinin sanığa ait olmadığına yönelik bir iddianın da bulunmaması karşısında, tebliğnamede savunma hakkının kısıtlandığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine.