Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8537 K.2014/17624

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkındaki uyarlama talebi ile ilgili olarak 22.02.2006 günlü ek kararda yasa yolunun ve yönteminin doğru olarak belirtilmediğinin ve bu bağlamda usulünce kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, 15.02.2010 günlü ek karar yok hükmünde kabul edilerek; 22.02.2006 günlü ek kararın yapılan incelemesinde,

Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522, (pek hafif), 55/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 31/3. maddelerinin, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ışığında ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak lehe Yasanın belirlenip hüküm kurulması ve bunların da duruşma açılarak yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılmış ise de;

Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143. (765 sayılı TCK 493/1.) maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunun temel cezanın alt sınırının iki yılı aşması nedeniyle, 15.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından ve bu haliyle de yapılan uygulama açıkça hükümlü lehine olduğundan, duruşma açılmaması sonuca etkili görülmeyip tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.