Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8559 K.2014/18316

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay gecesi sanığın işyeri hasılatı ile evine gitmekte olan mağdurun karşısına çıkarak üzerinde korku oluşturarak parayı istediği, mağdur cebindeki 195 TL parayı sanığa verdiği, sanığın parayı saydığı ve daha sonra her iki elini paralar da olduğu halde arkasına götürdüğü, bu sırada mağdura fark ettirmeden paranın içerisinden 30 TL aldığı ve ellerini tekrar ön tarafa getirdiği, elinin içinde bulunan paradan 50 TL daha almak istediği,

bunun üzerine mağdurun “50 TL alma ben sana 15 TL vereyim benden de başka para isteme” diyerek sanığa 15 TL parayı vermesi ve akabinde sanığın "Para aldığımı kimseye söyleme, seni döverim" biçiminde gerçekleşen eylemde, sanığın daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak az miktardaki parayı alması, olayın oluş biçimi, sanığın özgülenen kastı değerlendirilerek, hakkında TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan madde hükmünün uygulanmaması,