Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/10342 K.2013/12351

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.3.2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasa'nın 10 ve 11. maddeleri gereğince, uyarlama kararı verme yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan, 765 sayılı TCY'nın 491/ilk, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCY’nın 141/1, (hükümlünün, suçtan iki ay sonra başka bir suçtan yakalandığında, bu suçu anlatıp yakınana suç konusu mobiletin, yağ, yakıt ve yıpranma payını ödemeden geri verilmesini sağladığının anlaşılması karşısında;

yakınandan isteğe bağlı geri verme nedeniyle rızası sorulup sonucuna göre 168/1-4), 53. maddeleri bakımından anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

./..

-2-

3-5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...