Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/10603 K.2013/14155

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların yolda yürüyen mağdurları durdurup bıçak göstermek suretiyle, mağdur ...'den ayakkabılarını isteyip aldıktan sonra para da istemeleri üzerine mağdur ...'in 10 TL para, mağdur ...'in ise 7,5 TL para verdiği, sanıkların suç kastını ve iradesini sadece değer olarak az olan miktarda paraya özgüleyerek yağma suçunu işlediğinin, oluşa uygun kabulden anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

2- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden yeterli mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanık ... ve yaşı küçük olan sanık ...'a Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesine aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,” 1/2 oranında” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,