Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/12470 K.2013/17914

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında özgürlüğü kısıtlama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğunun anlaşılması karşısında; ceza yargılamasında yasa yolunun, yasa sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, yasanın öngörmediği bir yasa yolunu yargı kararı ile yaratmanın mümkün olmadığı ve yasa yolunu temyiz olarak değiştiremeyeceği anlaşılmakla; itiraz yasa yoluna tabi olan kararla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında özgürlüğü kısıtlama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar hakkında yağma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ve suç arkadaşlarının, mağdureden ve çalıştığı işyerinden yağmaladıkları bir kısım eşyaları sakladıkları yeri söyleyerek bunun yakınanlara iadesini sağlayıp kendilerinin zararını kısmen karşıladıklarının anlaşılması karşısında; yakınanlara kısmi iadeye onay verip vermedikleri sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,