Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/14109 K.2013/19452

Gasp ve müessir fiil suçlarından hükümlü ... hakkındaki ikişer kez 12 yıl 6 ay ağır hapis cezasının 24 yıl 12 ay ağır hapis cezası olarak içtimasına dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/1995 tarihli ve 1995/74 müteferrik sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün şartla tahliyesine ve bihakkın tahliye tarihinin 07/01/2019 olarak belirlenmesine ilişkin aynı Mahkemenin 10/07/2001 tarihli ve 2001/219 müteferrik sayılı kararını müteakip,

Kayseri Cumhuriyet Bassavcılığı’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe Kanun değerlendirilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarihli ve 1994/15-28 sayılı ek kararı ile Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 1994/12-92 sayılı kararına yönelik itirazın ayrı ayrı reddine ilişkin KAYSERİ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2012 tarihli ve 2012/1586 değişik iş ile KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2012 tarihli ve 2012/1793 müteferrik sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 18/03/2013 gün ve 2013/4481/17969 sayılı kanun

yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2013 gün ve KYB/2013/108995 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29.04.2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/1. maddesindeki "1 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak,

Türk Ceza Kanununun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, duruşma yapılmaksızın da karar verilebilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanığa atılı gasp ve müessir fiil suçlarında 5237 sayılı Kanun'un değişiklik öngörmesi nedeniyle lehe değerlendirme ve sonuca göre bihakkın tahliye tarihinin belirlenmesi zorunlu olduğu cihetle, itirazların kabulü yerine yazılı şekilde retlerine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre:

5252 sayılı Yasanın 9.maddesinin 1. fıkrasına göre, ister genel ilke uyarınca duruşmalı yargılamada, isterse ayrıksı yöntem olarak evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa nedeniyle yapılan uyarlama ile ilgili, verilen ek kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabilecektir.

5271 sayılı CMK.nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldıramayacağı, Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 gün ve 1994/15-28 ve Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarih ve 1994/12-92 sayılı uyarlama kararları hüküm niteliğinde olup, temyizi olanaklı bulunduğu halde,

Cumhuriyet Savcısının anılan karara yönelik itirazlarının reddine ilişkin Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.12.2012 gün ve 2012/1586 değişik iş ile Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 tarih ve 2012 /1793 müteferrik sayılı kararları, yasal dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olup, yerel Mahkemelerin verdiği kararlar bu nedenle henüz kesinleşmediğinden,

kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, Cumhuriyet Savcısının süresi içindeki istemi nedeniyle Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 gün ve 1994/15-28 ve Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarih ve 1994/12-92 sayılı uyarlama kararlarına ilişkin temyizen incelenmesi için öncelikle anılan uyarlama kararların hükümlüye tebliğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığından varsa eklenmesi,