Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/14746 K.2014/594

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların yakınana ait evin eklentisi niteliğinde bulunan yerden hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması gerekirken, aynı Yasanın 142/2-g maddesinin uygulanması,

2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların yakınanın evinin eklentisi niteliğindeki hayvan ahırının muhkem bulunan kapı kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdikleri 8 adet keçi hayvanını çalmak eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 151/1 ve 116/1-4, 119/1-c maddesinde belirtilen mala zarar verme ve birlikte konut dokunulmazlığı bozma suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 522/1 (pek fahiş), (sanık Celal hakkında 55/3, sanık Serkan hakkında da 2253 sayılı Kanunu'nun 12/2 ), 59/2. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, (sanık Celal hakkında 31/3, sanık Serkan hakkında 31/2), 62/1, 53/1, 151/1, (sanık Celal hakkında 31/3, sanık Serkan hakkında 31/2), 62/1, 53/1, 116/1-4, 119/1-c, (sanık Celal hakkında 31/3,

sanık Serkan hakkında 31/2), 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanıklar S.. G.. ve C.. F.. hakkında suç tarihinde yürürlükte, bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Suçları birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,