Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/16310 K.2015/43315

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için herhangi bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, mesaj atacağı bahanesi ile yakınan...'ın telefonunu aldıktan sonra, niteliği itibarı ile kuru sıkı tabanca olduğunu yakınanın bilemediği tabancayı çıkarıp doğrultarak “Bu telefon bundan sonra benim, sesini çıkartırsan ayaklarına sıkarım” dediği, bunun üzerine yakınanın korkup uzaklaştığı, yakınanın görüp kolluk görevlilerine göstermesi üzerine yakalandığında yakınana ait telefon ile kuru sıkı olduğu anlaşılan suça konu tabancanın sanığın üst aramasında ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanıkların özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.