Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/16417 K.2015/41376

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık N.. G..'ün; bıçak teşhir ederek, kardeşi Murat ile birlikte, gece vakti mağdur S.. U..'u yağmalaması şeklinde gelişen ve iddianamede dava konusu edilmeyen eylem yönünden sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Mağdur G.. A..'nun, hazırlıktaki vekili huzurunda verdiği ifadesinde Necip'in elinde bıçak olduğunu söylemesi, kolluğun yakalama tutanağındaki suçta kullanılan bıçakla ilgili olarak yazılan hususların bu iddiayı teyit etmesi ve oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın suçunu diğer sanık ile birlikte bıçak teşhir ederek işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi.

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın “sökülün paraları” diyerek mağdurlardan miktar belirtmeksizin para istediği,

verilen para ile yetinmeyerek yanlarındaki erzak ve sigarayı da aldığı somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.