KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2013/16502 E., 2015/42515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/311960
- Mahkemesi
- Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/05/2011
- Numarası
- 2011/95 (E) ve 2011/188 (K
- Suç
- Yağma, Hırsızlık, Tehdit (yağmadan dönüşen
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-) Sanık M.. C.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. C.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Karar tarihindeki AAÜT’nin 13/son madde ve fıkrası uyarınca 2200 TL maktu vekalet ücretinin hazineden tahsili ile sanığa verilmesi" tümcesi eklenmek sureti ile diğer yönleriyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-) Sanık M.. C.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, bir kağıt parçasına gay olduğunu ve telefon numarasını yazarak önlerine atan ve aracı ile beklemeye başlayan yakınanla buluşup sanığın evine gitmeye karar verdikten sonra arkadaşı M.. C.. ile birlikte yakınanın boynuna bıçak dayayarak cüzdanını ve cep telefonunu aldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilip 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a,c ve h maddesi uygulanarak hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/16502, K. 2015/42515, 8 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama