Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/16948 K.2013/19126

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

26.12.2012 tarihli iddianamede metninde; sanığın, 20.12.2012 tarihli son eylemden önce de yakınandan zorla para aldığının anlatılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-d-h maddesinin yanında, anılan Yasanın 43/1. maddesinin de uygulanmasının talep edildiği.

5237 sayılı Yasanın 43/3. maddesi uyarınca, yağma suçlarında, zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı; yakınanın işlettiği halı sahaya gelen sanığın, “Futbol sahasının içine girerek müşterileri rahatsız ederim” diyerek yakınandan para istediği, yakınanın da müşterilerin rahatsız olmasını önlemek amacıyla sanığa 15 TL ve 20 TL verdiği önceki iki eylemde, olay anındaki tüm koşullar ile sanığın sarf ettiği sözcük ve hareketler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, anılan söz ve hareketlerin yağma suçunda aranan cebir ve tehdit boyutuna vardığının kabulüne olanak olmadığı.

20.12.2012 tarihinde sanığın elinde tahra ile yine aynı iş yerine girerek yakınanı tehdit edip para istemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin ise, teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin, tüm eylemlerin tek bir yağma suçunu oluşturduğu kabulüyle yazılı şekilde 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c-d maddesi uyarınca uygulama yapılması,