Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/19435 K.2013/18794

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılandan yağmaladığı cüzdanı kovalamaca neticesi düşüren,cüzdan içinden almış olduğu paralarda güvenlik güçlerince yakalanınca üst aramasında ele geçirilen sanığın eyleminde etkin pişmanlık gösterilerek verilmiş rızai iade bulunmadığı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168/2-3. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Bakırköy 32.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/15 Esas-2011/204 Karar sayılı ilamda yer alan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün dikkate alınması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,