Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/21573 K.2014/5858

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık ... yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya içeriğine göre yağma suçundan beraat eden sanık ... yönünden temyiz isteminin bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılan anlatımı, sanık savunmaları ve dosya içeriği bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanıkların fikir ve eylem birliği içinde kurdukları plan dahilinde her birine düşen görevin mahiyeti sonuca ulaşmadaki ağırlığı ve kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ve elde edilmek istenen ya da hedeflenen yağmaya konu miktarın sanık ...'ın katılana bildirdiği miktara ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; mahkemece eylemin tek bir yağma suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ile sanık ... hakkında TCK'nın 39. maddesi anlamındaki iştirak değerlendirilmesinin yerinde ve isabetli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

I-Sanık ... savunmanının beraat hükmüne yönelik, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ve sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmünlerine yönelik, temyiz istemlerinin incelenmesinde;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ... ve ... hakkında verilen beraat kararını temyiz yetkisi bulunmadığından; katılanın 29.11.2012 günlü duruşmada sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında bu sanık açısından kamu davasına katılma hakkının ortadan kalktığı anlaşıldığından ve yüze karşı 08.04.2013 tarihinde verilen hükmün sanık ... savunmanı tarafından yasal süresinden sonra temyize konu edildiğinden; bu konulardaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemelerinde;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin, yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinde, sanık ... savunmanının ise temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri

sürdüğü tüm itiraz ve savunmalarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemelerine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...'nın yağma suçlarına doğrudan katıldıkları ve atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunduğu gözetilmeden mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanıklar ... ve ...'ın tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmaması,

3-Sanık ...'in tekerrüre esas hükümlülükleri arasında en ağır cezayı içeren ilamın .... Asliye Ceza Mahkemesinin 278-40 sayılı ilamı olduğunun gözetilmemesi, uygulamaya göre de; sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,