Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/21776 K.2014/4740

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, olay gecesi yakınana ait aracın orijinal oto camını kırarak içeriden pek hafif değerdeki teybi çalıp hakkında beraat kararı verilen diğer sanık Zülfiye'ye sattıkları ve adı geçen sanığın zararını da gidermedikleri olayda;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre yasal koşulları bulunmadığı halde 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, suretiyle anılan yasaya aykırı davranılması,

3-Dosya içeriğine göre, sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek hafif), 59/2. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1, 53. maddeleriyle değerlendirme ve uygulama yapılıp,

Saptanacak netice cezanın iki yıl ve/veya altında hapis cezasıyla, adli para cezasına hükmedilmesi halinde ise;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; sanıkların adli sicil kaydında yer alan ilamlar getirtilerek silinme koşulları araştırılıp sonucuna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas 2009/13 karar sayılı kararı da göz önüne alınarak 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,