Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/21795 K.2013/18590

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 5237 sayılı Yasaya göre verilmesi gereken ceza denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenmeden hüküm kurulmuş ise de, 765 sayılı Yasanın sanıklar lehine olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,