Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/21832 K.2013/19697

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.6.2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık ...'un şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığında yakınanın iş yerinden çaldığı bilgisayar kasasını sattığı yeri ve tanık ...'a verdiği makineyi çaldığı yeri söyleyerek bunun yakınana iadesini sağlayıp kendisinin zararını kısmen karşıladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın, yakınana ait iş yerinin şahsi çeviklik gerektiren penceresine çıkıp gerçekleştirdiği tabela kesme makinesi, bilgisayar kasası ve bilgisayar programı çalmak eyleminin 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1 (pek fahiş) maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 168/1-4 (rıza göstermesi halinde) 53/1.

116/2-4, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,