Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/22011 K.2015/42501

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin, silahla ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a) bendi ile birlikte (d) bendinin de uygulanması ve aynı yasanın 61.maddesi değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde (h) bendi ile de uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCY’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı yasanın 35/2. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,