Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/24227 K.2015/44906

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yaşı büyük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen arkadaşı ile birlikte mağduru yağmalamasından sonra elini ve ayağını bağlayarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yaptırılması ve yine aynı süre içindeki iddianamedeki mala zarar verme suçundan açılan kamu davası yönünden bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 63/1. maddesi uyarınca, sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin hükmolunan cezasından mahsup edilmesinin cezanın infazı aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Kabul ve uygulamaya göre cezanın hesaplanmasında hata olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki hesap hatası nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa iddianame okunmadan, okunmuşsa bu husus tutanağa geçirilmeden sorgusunun yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMUK'nın 191/3-b maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, 2- Sanığın, yağma suçunu TCK'nın 6. maddesine göre silahtan sayılan olay yerinde kırdıkları sehpanın ayağı ile mağduru darp ederek işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 149/1. maddesinin “a” bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın davet edilmesi üzerine kendiliğinden gittiği karakolda sorulması üzerine mağdurdan yağmaladığı telefonu çıkartarak polise teslim ettiğinin, yağmalanan giyim eşyalarının bulunduğu yeri söyleyerek bunların da iadesini sağladığının, para ve banka kartlarının iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca mağdurdan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının açıkça sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,