Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/25162 K.2014/92

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

04.04.2013 tarih ve 2012/97-2013/282 sayılı kararın sanık ...'ya 24.04.2013, sanık ...'e 25.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların kararı süresinden sonra 17.05.2013 ve 22.05.2013 günü temyiz ettiklerinin anlaşılması karşısında; temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından, kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında yazılı olan ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2008 gün 2008/190 Esas, 2008/250 sayılı ve ... Çocuk Mahkemesinin 13.05.2011 gün 2010/307 Esas, 2011/156 sayılı, .....Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2009 gün 2008/386 Esas, 2009/115 sayılı sanık ...'nin adli sicil kaydında yazılı olan ... Çocuk Mahkemesinin 13.02.2009gün 2007/87 Esas, 2009/70 sayılı kararlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve sanıkların denetim süreleri içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde 5271 sayılı CMK.nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,