Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/25196 K.2013/19026

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/530 esas, 2007/660 sayılı ilamı ile tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan bahisle aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair KEMER Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2012 tarihli ve 2008/86 esas, 2012/428 karar sayılı kararı ile hükümlülüğüne karar verilip, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemesince yapılan ihbar üzerine Adalet Bakanlığının 25/06/2013 gün ve 2013/10569/40709 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/07/2013 gün ve KYB/2013/238727 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 18/07/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(1-Kemer Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de dosya kapsamında, tekerrüre esas alınan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/06/2007 tarihli ve 2007/530 esas, 2007/660 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/06/2008 tarihli ve 2008/7949 esas, 2008/9397 sayılı ilamı ile bozulmasına, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın tekerrüre esas bir mahkumiyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında daha önceden kasıtlı suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinden bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA

I-) 2 numaralı kanun yararına bozma isteminin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geriye bırakılması” kavramı, hakime takdir hakkı tanıyan bir kurumdur. Hakime tanınan bu yetki keyfi ve sınırsız değil ise de, bu yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma konusu yapılması olanaklı değildir;

Bu itibarla, takdir hakkına giren konularda kanun yararına bozma istenemeyeceğinden, Kanun Yararına Bozma isteminin (2) numaralı bölümünün REDDİNE,

II-) 1 numaralı kanun yararına bozma isteminin incelemesine gelince;