Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/25772 K.2014/16630

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın yakınana ait evin kapısını kırıp içeri girdiği, yatak odası ve bebek odasını karıştırıp dağıttığı, değerli bir şey bulamadan ayrıldığı anlaşılmıştır.

Gönüllü vazgeçme; failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucun gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlediğinde uygulanabilen bir yasa normudur.

Kaldı ki sanığın eylemden duyduğu pişmanlık ifadesi dışında bu yönde beyan ve açıklaması olmadığıda dikkate alındığında, somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 36. maddesinin koşulları bulunmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, TCK.nın 63. maddesinin uygulandığının karar yerinde gösterilmemesi ise infazda gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılamamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarındaki 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine “Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,