Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26083 K.2015/43143

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınan (sanık) E.. A..'e karşı (yakınan) sanık E.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yakınan sanık Emrah'ın 20/04/2014 tarihli oturumda, “Yakınan sanık Engin'den şikayetçi olmadığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddelerine göre usulen mahkemeye başvurulup katılan sıfatı alınarak temyiz yetkisinin kazanılmamış olması nedeniyle, yakınan sanık E.. A.. savunmanının temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Yakınan (sanık) E.. T..'ya karşı, (yakınan) sanık E.. A.. hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a meddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, ancak temel cezanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmediği, şartları oluşmadığı halde aynı Yasanın 168/3. maddesi uyarınca temel cezadan 1/2 indirim yapılarak 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği, dolayısı ile temel cezanın 10 yıl hapis cezası olarak belirlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmemesi, yerinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş;

kabule göre de olaydan sonra yakınan sanık Engin'in yasal müracaatı üzerine güvenlik güçleri tarafından yakalanan sanığın, olayla ilgili bilgilendirilmesi üzerine cebinde olup üst aramasında ele geçmesi muhakkak olan cep telefonunu çıkartıp teslim etmesinde etkin pişmanlıktan söz edilemeyeceği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.