KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2013/26253 E., 2014/22106 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2012/41168
- Mahkemesi
- Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/09/2011
- Numarası
- 2010/210 (E) ve 2011/414 (K
- Suç
- Yağma
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların, katılanın yürüyerek gitmekte olduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı, bu bağlamda yol kesmekten söz edilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 149/1. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentlerinin yanısıra koşulları oluşmayan (d) bendi de dahil edilerek ve gerekçede işlenerek yazılı şekilde temel ceza tayin edilmesi,
2- Uyap üzerinden yapılan sorgulamada karar tarihinde Uşak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. madddelerine aykırı olarak, 30.09.2011 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/26253, K. 2014/22106, 11 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama