Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26439 K.2015/43158

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2010 ve 01/08/2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli emanetin 2003/604 sırasında kayıtlı bulunan bıçaklarla ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde daha sonra da bir karar verilmesi olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık A.. S.. yönünden;

UYAP sisteminden alınan sanık A.. S..'ya ait nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 13/01/2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; bu sanık yönünden 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Sanık Ü.. Y.. yönünden;

a- Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a ve c) bentlerine aykırı biçimde birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Mağdurun bozmadan sonraki ve babası Aziz'in bozmadan önceki yargılama sırasında duruşmada verdikleri ifadelerinden, yağmalanan cüzdan ve içindeki paranın iade edilmediği, sanıklardan birinin yakınının kovuşturma aşamasında verdiği 150.- TL para ile mağdurun yeni bir cep telefonu alması ile zararının kısmen giderildiğinin anlaşılmasına göre, kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/3-4. maddesi hükmüne göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı mağdurdan sorulmadan koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,