Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26560 K.2014/18059

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.1979 tarih ve 1978/22-1979/86 sayılı kararı ile yağma (2 kez) ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kesinleşmiş mahkumiyet kararları ile ilgili olarak Cumhuriyet Savcısının sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince uyarlama yapılması konusundaki talebi aynı Mahkemenin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu 01.12.2009 tarih ve 2009/768 sayılı değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, itiraz sonucu Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 tarih ve 2009/190-147 sayılı kararı ile Cumhuriyet Savcısının itirazının reddine karar verildiği,

uyarlama yargılaması bakımından verilen kararın temyize tabi olması nedeniyle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 tarih ve 2009/190-147 sayılı kararının hukuken geçersiz olduğu ve Cumhuriyet Savcısının 04.12.2009 tarihli itirazının temyiz talebi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; .1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde hüküm kurulması,

2-Hükümlünün birden fazla kişi olarak suç işlemeye karar verip, yakınan taksici İsmail Marmara'nın aracına müşteri olarak binip Hacıveli köyüne doğru gittikleri, köye girmeden tenha yolda aracı durduran hükümlülerin silahlarla yakınanı zorla araçtan indirip, ağaca iple bağlayıp, yakınanın aracını alıp gittikleri, daha sonra Türk Ticaret Bankasının Gölmarmara şubesine gelen hükümlülerin silahlarla 42.495 TL yağmalayıp ilk eylemde yağmaladıkları araçla kaçtıkları,

sonra aracı terk ettikleri ve en sonunda suça konu paralarla yakalandıkları olayda hükümlüler hakkında 2 eylemde de 765 sayılı TCK'nın 497/2. maddesinin uygulandığı ve bu hatalı vasıflandırma ile verilen karar kesinleşmiş ise de;lehe yasanın belirlenmesinde önceki hükümdeki hatalı vasıflandırma ve uyarlama yargılamasında verilen hükümler kazanılmış hak teşkil etmemektedir.Yüksek Ceza Genel Kurulu ve Dairelerin istikrarlı uygulamalarıda bu yöndedir.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlünün eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 499/1,522, 59, 497/2, 522, 59, 31, 33, 6136 sayılı Yasa 13/1, 59. maddesiyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 62, 53, 109/2, 3-a-b, 62, 53, 149/1-a-c-d, 62, 53, 6136 sayılı Yasa 13/1, 62, 53. maddeleri kapsamında olup, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddelerine aykırı davranılması,