Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26562 K.2015/42178

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar E.. İ.. ve İ.. Ç.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezanın süresine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanıklar E... İ... ve İ.. Ç.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Sanıklar E.. İ.. ve K.. T.. yağma suçunu gerçekleştirirken, işyerinin kapılarını kilitleyerek katılanının gitmesine izin vermemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlediklerinin iddia edilmesi nedeniyle, anılan suçtan sanıklar E... İ.. ve K.. T.. hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yazılı olmayan yargılama gideri miktarının, yerinde eklenebileceği kabul edilmiştir.

I- Sanıklar E.. İ.. ve İ.. Ç.. hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar E.. İ.. ve İ.. Ç.. hakkında dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçundan kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi gereğince temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, II- Sanıklar E.. İ.. ve K.. T.. hakkında katılan M.. E..'e yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılanın kolluktaki ifadesine göre, sanıkların suça konu senedi kendisine imzalatmak için işyerinin kapılarını kilitledikleri, birilerini aramaması için de telefonunu aldıkları ve sanık E..

İ...' ın katılana “ Bu senedi imzalamadan buradan çıkamazsın, gidemezsin” şeklinde tehditte bulunduğunu belirttiği, yine katılanın 17.06.2008 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında ve daha sonraki duruşmadaki ifadelerinde sanıklar Erdoğan ve Kazım' ın kendisine hitaben “ seni yaşatmayız, seni öldürürüz, sen bu senedi vereceksin” şeklinde tehdit etmeleri neticesinde bu senedi imzaladığını ve borç ilişkisinin sanık Erdoğan ile katılanın babası arasında olduğu, katılanın bu hukuki ilişkinin tarafı olmadığı gibi sanık Kazım'ın alacaklı konumunda da olmadığı,

kaldı ki katılanın babasının sanık Erdoğan' a 3000 TL borcu olduğu iddia edildiği halde 16.000 TL' lik olarak senedin icraya verildiği dolayısıyla TCK 150/1 maddenin sanıklar hakkında uygulanamamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Yağma suçunun sanık E... İ...'un E...g.. isimli iş yerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c) bentinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. İ.. ve K.. T.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında kurulan hükümdeki “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,