Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26739 K.2015/43812

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan olaydan hemen sonra alınan beyanında, “Sanıkların çalıştığı bara gidip içki içtiğini, yanına barda çalışan iki kadının geldiğini, birlikte içki içtiklerini, kadınların tekrar içki söylemesini istemeleri üzerine parasının olmadığını söyleyerek kalkmak istediğini, bu sırada işyerinin müdürü sanık Mahmut'un yanına geldiğini, kadınlarla birlikte olmak isteyip istemediğini sorduğunu, kabul etmeyip 150.-TL para vererek çıkmak istediğini, sanık Mahmut'un bu parayı kabul etmediğini, 50.-TL daha verdiğini, yine kabul etmediğini, bu sırada diğer sanıklar Ümit ve Mansur'un yanlarına gelerek yakasından tuttuklarını,

ellerinden kurtulamayacağını anlayınca 'ATM'den para çekeyim, vereyim' dediğini, sanıklarla birlikte çıktıklarını, ATM'nin yanına gelince fırsatını bulup kaçtığını, ancak sanıkların kendisini yakalayıp darp ettiklerini, zorla araca bindirip bara götürdüklerini, cüzdanını alarak karıştırmaya başladıklarını, sanık Mahmut'un kendisinden para istediğini ve silahımız var dediğini, bunun üzerine kredi kartlarında para olduğunu söylediğini, sanık Mahmut'un 'Yalan söylüyorsan senin için iyi olmayacak, yoksa öldürüleceksin' dediğini, cüzdanındaki üç adet kredi kartını aldıklarını, sanıklara, 'ABD ile saat farkı olduğunu,

sabah 7.00'den önce para çekemeyeceklerini' söylediğini, sanıkların kendisini bir çay bahçesine götürdüğünü, burada çay içtiklerini, daha sonra bankaya giderek 600.-TL para çektiğini, sanık Mahmut'un yeniden para çekmesini istediğini, bunun üzerine sanık Ümit'in 100.-TL ve 20.-TL para çektiğini, kredi kartından birini verdiklerini, diğer kartları da istediğini, ancak sanıkların 'birazdan kartlarını getirecekler' dediklerini, bir süre sonra sanık Mansur'un geldiğini, kendisini araç içerisine çağırarak kredi kartı sliplerini imzalatmak istediklerini, ancak öldüreceklerini düşünerek, yanlarından koşarak kaçtığını” söylediği;

Sanıklar Mahmut ve Ümit'in savunmalarında, “Olay gecesi yakınanın kendi çalıştığı barda alkol aldığını, bar kapanınca bardan ayrılacakları sırada yakınanın da kendileri ile gelmek istediğini, araca bindiklerini, sonra yakınanın otele gitmek istemediğini söylediğini, beni gezdirin dediğini, kendilerinin de yakınanı gezdirdiklerini, kahvede çay içip okey oynadıklarını, yakınanın kendilerine bahşiş vermek istediğini, üçü birlikte ATM'ye gittiklerini, bankadan 600.-, 100.- ve 20.-TL olmak üzere para çektiklerini, para çekme işlemini sanık Ümit'in yaptığını, 20.-TL'yi yakınanın aldığını, gerisini kendilerine verdiğini ve yanlarından ayrıldığını” beyan ettikleri,

Sanık Mansur'un ise savunmasında, “Yakınanın akşam bara geldiğini, barda eğlendiğini, yanına 3 -4 bayan gönderildiğini, hesap olarak ortaya çıkan 7.000.-TL'yi işyerinin post cihazından kendisinin çektiğini, daha sonra sanıklar Mahmut ve Ümit'le birlikte yakınanın bardan ayrıldıklarını, daha sonra Ümit'in kendisini bar çalışanının kuaför parası ile ilgili olarak aradığını, bulundukları kahveye gittiğini, bir iki el oyun oynadıktan sonra kuaföre gittiğini, parayı yakınanın kredi kartından çektirdiğini, daha sonra kartı yakınana vermek için geldiğinde sanık Ümit'in yakınanın gittiğini söylediği, kendisinin de o zaman kart bende kalsın yarına gelip alır” dediği,

Yakınana ait iki adet kredi kartının sanık Mansur'un üzerinde ele geçtiği, yakınanın kredi kartlarından, barda yapılan 4 adet 1.000.-TL, bir adet 3.000.-TL olmak üzere toplam 7.000.-TL, kuaförde yapılan 250.-TL ve akaryakıt istasyonunda yapılan 100.-TL'lik alışverişlere ilişkin sliplerin söz konusu iş yerlerinde bulunduğu;

Yakınanın sanıklar Mahmut ve Ümit'i teşhis ettiği, adli muayene raporuna göre yakınanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçları sübut bulduğu halde, suçların vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,