Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26860 K.2015/43181

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianamede sanık hakkında yağma suçu nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 148/1. maddesinin uygulanması istenilmesine karşın, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 35. maddesinin, 150. maddesinden önce uygulanması,

3-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir-iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek,

yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, suç tarihi itibariyle mağdurdan yağmalanmaya teşebbüs edilen 100.TL tutarındaki paranın değerinin de az olmadığı gözetilerek, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,