Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/26974 K.2016/517

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde, gece saat 02.00 sıralarında, yakınanın, işyerinden çıkıp, elinde eşyalar olduğu halde evine doğru yürüdüğü esnada, yüzünde kar maskesi takılı olan sanıkların, ellerinde bulunan kuru sıkı tabanca ile yakınanın kafasına vurup, "yat" diye bağırdıkları, yakınana vurmaya başlamaları ile çıkan boğuşma sonucu, o an yakınanın elindeki eşyaların yere düştüğü, sanıklardan birisinin, elindeki silahın ağzına mermi vererek,

diğer sanığın da yakınanın ceplerini kontrol edip, 1.300 TL parasını, kolunda asılı olan ve içinde kimlik, kredi kartları, ev ve işyerinin anahtarları, iki adet altın yüzük ve özel evrakları bulunan çantası ile ayrıca yeni satın aldığı birer adet gömlek ve kot pantolonunu alıp, olay yerinden kaçmaları ile neticelenen olayda, yakınanın burnunu gördüğü ve sesinden tanıdığı sanık .......'ı teşhis etmesi ile sanıklara ulaşıldığı, olaydan bir gün sonra tanık ....'ın da, işyerinin arka tarafında bulduğu evraklarda yazılı olan telefon numarasından yakınana ulaşarak,

yağmaya konu eşyalardan annesine ait nüfus cüzdan fotokopisi, kartvizitler ve kredi kartını yakınana teslim ettiği, ayrıca sanık ...'in çöp tenekesine attığı çantasını, yakınanın buradan aldığı, gasp edilen parasının da, daha sonra sanıklar tarafından yakınana ödendiği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,b,c,h, madde ve bentlerindeki “nitelikli yağma” suçunu oluşturduğu ve sanıkların, yakınandan yağmaladıkları şeylerden, 1.300 TL parayı iade etmekle; bu kısmi iade nedeniyle yakınana, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği, paranın ne zaman iade edildiği hususu sorularak,

sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/3-4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde “silahla tehdit” suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

3-) Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış olması;

4-) Silahla tehdit suçunun, “kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koymak suretiyle ve bir birden fazla kişi tarafından birlikte” işlendiğinin kabul edilip, anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (b) ve (c) bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bent ile uygulama yapılması, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve aynı Yasanın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak alınmasına" biçiminde karar verilmesi,