Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/30130 K.2016/2717

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 31/3.maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından; sanığın, 06.11.2009 tarihinden 2-3 hafta önce parkta oturan yakınan ...'ün yanına gelip tehdit ederek kendisinden pantolon istediği ve onun da korktuğu için eve giderek 1 adet pantolonunu getirerek sanığa verdiği, 06.11.2009 tarihinde ise, Esentepe Mahallesinde karşılaştığı yakınana bıçak göstererek para istediği ve üzerinde para olmadığı için alamadığının anlaşılması karşısında, adı geçen yakınana yönelik eylemlerinin iki ayrı yağma suçunu oluşturduğu gözetilip mahkum edilmesi gerektiği düşünülmeden tek suç kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,