Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/31037 K.2016/1960

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ...'ın çalıştıkları barın görevlisi oldukları, müştekilerin anlatımlarına göre, sanıkların önceden tanıdığı anlaşılan bir şahıs tarafından maç izleme bahanesi ile çalıştıkları mekana götürüldükleri, istemedikleri halde masalarına konsomasyon için iş yerinde çalışan kadınların geldiği ve yine istemedikleri halde içki getirildiği,

akabinde sanıkların 560.-TL hesap çıkartıp müştekilerden ödemelerini istedikleri, müştekilerin bu hesaba itiraz ettiklerinde üzerlerinin aranıp müşteki ...'in 700 USD, müşteki ...'nın 300 USD ve 100.-TL paralarını alıp dışarı çıkarttıkları, olayın gelişimine göre sanıklarla müştekiler arasında hukuki bir ilişkiden kaynaklanan alacak ve borç ilişkisinin varlığından söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında.

TCK'nın 149/1-c-d maddesine uyan birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde yağma suçları sabit olduğu halde hükümlülükleri yerine, yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/03/2016 tarihinde üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurlar İstanbul'a gelen Arap turistlerdir. Sanıklardan ..., ...Disko Bar isimli işyerinin işleticisi; ..., sorumlu müdürü; ..., garsondur. Eğlenmek için bara giden mağdurların yağmalandıkları iddia edilmektedir.

Mağdurlardan ..., “Fazla gelen hesap yüzünden sanıklarla tartıştığını ve yağmalandığını”, emniyet güçlerinin mağdur ... ile olay mahalline gittiklerinde yanlarına gelen diğer mağdur ... de, “Kendisinden de fazla para istendiğini, karşı çıkınca cep telefonu ile 100.-TL ve 300 ABD Dolarının alındığını” söylemiştir. Sanıkların atılı yağma suçunu işlediklerine ilişkin mağdurların beyanları dışında kanıt elde edilememiştir. Barda bulunan tanıklar, olayı doğrulamamışlardır.

Sanıkların mahkûmiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığından, mahallî mahkemenin sanıkların beraatlarına dair kararının onanması gerektiği görüşündeyim.